Μπορειτε να διαβασετε με τη σειρα τις αναρτησεις παρακάτω ή να Διαλεξετε κατηγορια:

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Έχετε Χριστουγεννιάτικες Ευχές!!!




Χάθηκα, το ξέρω.... Θέλω πολύ ξύλο! Έχω τόσα πολλά να κάνω και τώρα που είναι Χριστούγεννα -παρ' όλο που μισώ αυτές τις γιορτές, δεν τα παίρνω πίσω όσα λέω- θέλω να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία και να περάσω μερικές μέρες με αντίπαλο την "Χριστίνα"... Να αναλογιστώ όλα όσα έκανα, να κάνω απολογισμό της μέχρι τώρα ζωής μου και να σκεφτώ πως θα γίνω εγώ καλύτερη πρώτα ώστε να μπορώ να βοηθήσω τους άλλους.. Γιατί το έχω πει, αυτό είναι το νόημα της ζωής μου όση αχαριστία κι αν εισπράττω. Εξάλλου θέλω να ακούσω τις συμβουλές σας, μου λέτε συχνά να μην στενοχωριέμαι, να μην γκρινιάζω, να είμαι αισιόδοξη... Πρέπει λοιπόν να ανασκουμπωθώ και να προσπαθήσω, τώρα μόνο για μένα.

Μην παρεξηγηθείτε που θα ξαναχαθώ, δε σας ξεχνώ, διαβάζω όσα γράφετε, αλλά δεν θέλω να περάσω κι αυτές τις μέρες μπροστά στον Η/Υ. Θέλω να βγω, να δω πράγματα που τόσο καιρό απαρνιόμουν επειδή "δε με ήθελαν", να κάνω μια προσπάθεια να τα πλησιάσω, δε θέλω να ξέρω πως από την γκρίνια μου χάλασα ωραία πράγματα που παρακαλάω να ζήσω... Είναι ειρωνεία.

Λοιπόν πάντα αυτό κάνω. Λέω "θέλω να κάνω μια ανάρτηση για τα Χριστούγεννα με ευχές αλλά τι να γράψω πάλι..." και τελικά μπαίνω στο ιστολόγιο και αρχίζω να γράφω χωρίς να έχω σκεφτεί κάτι, κι όμως μου βγαίνουν τόσα πολλά στο τέλος..... Τι σου είναι η σκέψη και ο λόγος στον άνθρωπο!

Και συνεχίζω με αυτό που ήθελα να αρχίσω. Εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές, να ευχαριστηθείτε αυτές τις μέρες, να ξεκουραστείτε και να κάνετε όλα αυτά που δεν μπορούσατε τις άλλες μέρες.. Μην ξεχάσετε να αφιερώσετε χρόνο στα αγαπημένα σας πρόσωπα, να τους πείτε πόσο τους αγαπάτε αλλά και να τους το δείξετε, αλλιώς θα καταντήσετε σαν κι εμένα, να μην έχετε αγαπημένα πρόσωπα! (Αυτό νομίζω είναι το καλύτερο επιχείρημα για να σας ταρακουνήσει). Να σας μπει καλά ο καινούριος χρόνος, μην είστε κλαψιάρηδες και κλαψιάρες και να θυμάστε πάντα πως την ευτυχία την νιώθουμε πρώτα μέσα μας, με το να έχουμε ανθρώπους που μας αγαπούν, αλλά μην περιμένετε από αυτούς να σας δώσουν την ευημερία που ζητάτε! Μοιραστείτε την...





ΥΓ Σας ευχαριστώ όλους που με στηρίζεται τους τρεις αυτούς μήνες που έχω το μπλοκ...

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Σχετικά με τη θανατική ποινή: Σκοτώνουμε κάποιον που έχει σκοτώσει για να διδαχθούμε να μη σκοτώνουμε;

Αρχικά, η θανατική ποινή σε μια δημοκρατική κοινωνία θεωρείται λαθεμένος τρόπος για την απονομή της δικαιοσύνης, ενώ αν τοποθετήσουμε το ζήτημα μέσα στο ανθρωπιστικό του πλαίσιο, η εκτέλεση της συνιστά μία στυγνή πράξη που είναι σαφώς ενάντια σε δημοκρατικές αρχές και διαδικασίες. Με την επιβολή της κατορθώνουμε να υποβαθμίζουμε την εικόνα ενός κόσμου που σέβεται την ανθρώπινη ζωή και την υπερασπίζει. Εξάλλου, είναι ένας αναχρονιστικός θεσμός ο οποίος διατηρείται ακόμα μόνο σε φασιστικά καθεστώτα, όπου τα εκτελεστικά όργανα αποφασίζουν για τους κακοποιούς με πρόφαση τη δημόσια ασφάλεια.

Παράλληλα, με την επιβολή της θανατικής ποινής μια κοινωνία δε σωφρονίζει, αλλά εκδικείται, το οποίο λειτουργεί αλλοπρόσαλλα αν αναλογιστούμε ότι η ίδια κοινωνία είναι αυτή που προκαλεί παθογενείς κοινωνικές συμπεριφορές. Έτσι, το άτομο περιθωριοποιείται, εξωθείται σε ακραίες εγκληματικές ενέργειες και εκλεπτύνεται μία νοοτροπία που σχετικοποιεί την αξία της ζωής.

Ακόμη, η θανατική ποινή είναι ατελέσφορη. Συνήθως η πλειονότητα των εγκλημάτων γίνεται κάτω από ασταθείς συνθήκες, καθώς ο δράστης μπορεί να βρίσκεται σε συναισθηματική διέγερση, οπότε να σκεφτεί τις συνέπειες, ενώ ενδέχεται να είναι ψυχασθενής και να μην έχει επίγνωση των πράξεων του. Επιπλέον, τα ειδεχθή εγκλήματα, διαπράττονται και από ανοικτίρμονες εγκληματίες. Συνεπώς, ο κακοποιός δίνει έμφαση στην περίπτωση να διαφύγει και δεν αντιλαμβάνεται ούτε αναλογίζεται την πιθανότητα να θανατωθεί. Απ’ αυτό συμπεραίνουμε ότι δεν αποτρέπεται ο δράστης και παραμένει άτεγκτος, ενώ η θανατική ποινή χαρακτηρίζεται αλυσιτελής.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί πως η θανατική ποινή, παρ’ όλο που δεν αποτελεί λύση, δημιουργεί την εντύπωση ότι προλαμβάνει το έγκλημα. Έτσι φαίνεται πως η κοινωνία είναι μεστή, ενώ στην πραγματικότητα κοινωνίες στις οποίες έχει επιβληθεί αυτός ο θεσμός είναι πιο πενιχρές από οποιεσδήποτε άλλες. Αυτό γιατί αποπροσανατολίζει απ’ το να ληφθούν μέτρα για να παταχθεί το έγκλημα και όχι απλώς για να τιμωρηθεί ο δράστης. Προφανώς, στην κοινωνία πρέπει να διαμορφωθούν οι συνθήκες που θα μας αποτρέψουν να φτάσουμε στο ναδίρ της αξιοπρέπειας μας.

Αντιθέτως, ας πάρουμε ως δεδομένο ότι η θανατική ποινή είναι ωφέλιμη και ότι αρμόζει να επιβληθεί. Τι θα συνέβαινε αν βρισκόμασταν σε όψιμη αντιμετώπιση μιας δικαστικής πλάνης; Η μέθοδος αυτή βεβαίως και δεν είναι επανορθώσιμη.



Τέλος, η θανατική ποινή ακόμη κι αν επιβληθεί αυτό δεν θα πραγματοποιηθεί σε ένα περιβάλλον ισοτιμίας και ισονομίας. Το μεγαλύτερο ποσοστό από τους κακοποιούς που οδηγήθηκαν στο θάνατο προερχόταν από τα κατώτερα, όπως μετανάστες ή μειονότητες. (Παρακάτω βλέπετε σε ποιες χώρες έχει επιβληθεί η θανατική ποινή, πατήστε πάνω την εικόνα.)

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η πολιτεία πρέπει να πάρει τα κατάλληλα μέτρα για την αναδιάρθρωση του σωφρονιστικού συστήματος ώστε να προλαμβάνονται εγκληματικές συμπεριφορές.

ΥΓ1 Είμαι γενικώς υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής αλλά θεωρώ ότι πρέπει να επιβληθεί σε ακραίες περιπτώσεις όπως τους εμπόρους ναρκωτικών και των παιδεραστών.

ΥΓ2 Περιμένω τις απόψεις γύρω από το ζήτημα. Φιλάκια!!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

2 αγαπημένα τραγούδια + Βρόχινες φωτογραφίες + φωτογραφίες απ' το Ασκληπιείο

2 ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ...







Σήμερα ήταν μια πολύ βροχερή μέρα... Λατρεύω αυτές τις μέρες, μακάρι να είναι έτσι και αύριο... Για να είμαι σπίτι και να το απολαύσω..!! Όταν βρέχει εμπνέομαι, μ' αρέσει πολύ η βροχή.. Να φανταστείτε σκέφτομαι να κάνω μία κατασκευή από ξύλο, σαν κολλάζ πάνω, και να γράψω αγαπημένες μου φράσεις, φιλοσοφίες, εικόνες, φωτογραφίες, σημειώσεις.... Και να γράψω φυσικά! Τα πάντα. Γι' αυτό λοιπόν σήμερα με έπιασε και έβγαλα μερικές φωτογραφίες με...... πολύ βροχή....! (Αν τις ανοίξετε, φαίνονται καθαρά οι ψυχάλες...)









Τέλος, έχω μερικές φωτογραφίες από το Ασκληπιείο, είχαμε πάει με το σχολείο. (Μου άρεσε πολύ το κάκκινο δέντρο, γι' αυτό το έβγαζα συνέχεια. Όποιος ξέρει τι είναι ας μου πει, θα κάνω δάσσος στο χωράφι μου!)






Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Γράμμα στον Άγιο...

Άγιε μου Βασίλη σήμερα ήμουν με τη φίλη μου για καφέ και σκεφτόμουν τι να σου ζητήσω... Αρχίσαμε για πλάκα (όχι ότι είμαστε σαν τις άλλες γυναίκες...όχι!) να λέμε το κατεβατό από ακριβά ρούχα, παπούτσια κτλ κτλ...

Αργότερα θυμήθηκα πως το μόνο που μου λείπει και δεν είχα ποτέ μου ήταν αγάπη... Όχι ότι δεν με αγαπούν οι γονείς μου, ή οι συγγενείς μου, δεν έχω παράπονο. Αλλά αν δεν κερδίζεις άλλους ανθρώπους, αν δεν έχεις άλλους που να σ' αγαπούν, να νοιάζονται για σένα και φυσικά δεν έχεις κι εσύ κάτι για να παλευέις, τότε κάτι μάλλον πάει στραβά,ε; Τότε δύο πράγματα μποροεί να συμβαίνουν: ή δεν αξίζεις εσύ ή κανείς δεν ενδιαφέρεται να δώσει παρά μόνο στον εαυτό του.

Τελικά μετά τον καφέ αποφάσισα ότι θα σου γράψω "θέλω να έχω ότι θέλω". Οι άλλοι που έχουν τα πάντα τι είναι;;;; Και δεν εννοώ υλικά αγαθά, ξέρεις εσύ...

Μετά κατάλαβα ότι ούτε τέτοια είμαι. Δεν ζητάω να με λυπηθούν και να μου δώσουν αγάπη. Δηλαδή για την ακρίβεια να την δανείσουν, κι αυτό με ανταλλάγματα. Να μου τη χαρίσουν απλόχερα ζητάω.. Πολλά ζητάω;;!

Λοιπόν Άγιε Βασίλη αν θες φέρτη δε θα σκάσω κιόλας.... Έχω που έχω ψυχολογικά!!

Εννοείται ότι ισχύει αυτό που είχα κάνει πρόπερσι, όταν βοηθούσα παιδάκια στο κέντρο να σου γράψουν γράμμα. Α κι επειδή ξέρω τι θα σου ζητήσει ο Γιωργάκης, αλλά δεν μπορείς να του το δώσεις, να του δώσεις την αγάπη που σου ζήτησα εγώ, δεν τι θέλω...

Τώρα θα είμαι σίγουρη γι' αυτό που σου ζήτησα...

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

2 Μπλοκο-παιχνιδάκια...

Το πρώτο το βρήκα στο ιστολόγιο της Lost Soul (http://l3avem3al0ne.blogspot.com/) και μου άρεσε και στο δεύτερο με κάλεσε το γυάλινο δάκρυ (http://rozgalaziathalassa.blogspot.com/) .....



1ο παιχνιδάκι

1) Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
Άνθρωποι τέλειοι δεν υπάρχουν, όλο και κάτι θα σου κάνουν, άρα δεν χρειάζεται να ξέρεις μυστικά...

2) Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
Έναν.

3) Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομά σου. Τι όνομα θα διάλεγες;
Όταν ήμουν μικρή το όνομά μου δεν μ' άρεσε καθόλου. Τώρα μ' αρέσει. Δεν θα το άλλαζα...

4) Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου;
Σιγά τη ζωή ρε παιδιά, πώς κάνετε έτσι;

5) Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις ότι σου ταιριάζει απόλυτα!
Σταχτοπούτα;;; Επειδή πάντα ήμουν η "κατώτερη" και με εκμεταλλεύονταν.. Αλλά εξαιρείται ο πρίγκιπας που δεν έχει βρεθεί και δεν το βλέπω κιόλας...

6) Διάλεξε καινούριους γονείς!
Κανείς γονιός δεν είναι τέλειος. Σημασία έχει να έχεις εσύ συνείδηση και να ομορφύνεις τη δική σου ζωή και μαζί και των άλλων... Μόνο που μου έδωσαν αγάπη φτάνει.. Δεν τους αλλάζω!

7) Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου!
Η ζωή έχει -λίγα- όμορφα πράγματα. Αρκεί να μάθεις να ξεπερνάς τα δύσκολα!

8) Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος;
Χτες όλα ήταν υπέροχα...

9) Αν ήσουν αυτοκίνητο τι μάρκα θα ήσουν;
Ferrari.

10) Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Τίγρης.

11) Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Για όσα ήθελα αλλά δεν έκανα (γιατί δεν μπόρεσα να κάνω)...

12) Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.
Γι' αυτά που προσφέρω.

13) Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;
Για τη δικαιοσύνη, το δίκιο ή για κάποιον/α απ' τα πρόσωπα που πραγματικά αξίζουν επειδή μου έδωσαν πολλά.



2ο παιχνιδάκι

Τη χρονιά που πέρασε:

Αν και ήταν απ' τις χειρότερές μου, θα είμαι αισιόδοξη (επειδή μου το ζητάτε) και θα πω πως ήταν μέτρια.

Αυτή τη χρονιά λοιπόν δοκίμασα τον πόνο, την απογοήτευση, την εκμετάλλευση... Ερωτεύτηκα πρώτη φορά, αγάπησα με όλη μου τη δύναμη χωρίς να υπολογίζω τίποτα αφήνοντας ανοιχτή την καρδιά και την ψυχή μου, πληγώθηκα, πόνεσα, έκλαψα...

Κατάλαβα ότι αν υπάρχουν πραγματικοί φίλοι δεν είναι σίγουρα αυτοί που υποτίθεται ότι είναι δίπλα μου, εκτός κι αν δεν βλέπω τι κάνουν για μένα...

Δεν αναφέρομαι στο σχολείο ή σε οτιδήποτε άλλο καθώς θεωρώ σημαντικά αυτά που προείπα αλλά ποτέ δεν τα είχα...

(Μ' αρέσει που θα ήμουν αισιόδοξη! Όχι ότι ήμουν απαισιόδοξη, ρεαλισμός είναι!)


Τη χρονιά που έρχεται:

Αρχικά ελπίζω να βάλω μυαλό!! Να διευρύνω τους ορίζοντες μου (!) και να συνεχίζω να προσπαθώ για να ανέβω ψηλότερα...

Να βρω όλα αυτά που θέλω, αν το αξίζω φυσικά, γιατί το έχω πει, πάνω απ' όλα το δίκαιο..

Να έχουν όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα υγεία, να περνούν καλά και να είναι ευτυχισμένα.

*Α και να θυμάμαι για όλα τα υπόλοιπα χρόνια να μην αφήσω κανέναν μα κανέναν να με εκμεταλλευτεί ξανά και να φτάσει την αξιοπρέπειά μου στο ναδίρ.

*Δεν με χαρίζω πουθενά.. Μπορεί να δίνομαι αλλά δεν
πρόκειται ποτέ να μην είμαι ξένη... Να ανοίγω την ψυχή
μου.. Θα κρατάω ένα κομμάτι για μένα...