Όνειρα - 1 (Το μεγαλύτερο!)

          Όπως είπα λοιπόν, πρέπει ΠΑΝΤΑ να κάνουμε όνειρα... Και μάλιστα, όσο πιο πολλά προβλήματα έχουμε, τόσο ενδείκνυται να βρίσκουμε τρόπους για να αντιμετωπίζουμε τις καταθλιπτικές μας τάσεις. Έτσι λοιπόν, είπα να μοιραστώ μερικά "θέλω" μου.....

          Ανυπομονώ πολύ να δουλέψω..... Να πάρω το πτυχίο μου (λογοθεραπείας), να φτιάξω το ιατρείο μου όπως έχω ονειρευτεί, να κάνω μαθήματα, θεραπείες, να έρχονται αθώες ψυχές στα χέρια μου, να λύνω τα προβλήματά τους, να κλαίω μετά όόόόόόόόόόόόλη τη μέρα...

          Να ομορφαίνουν με τις ζωγραφιές τους τους τοίχους, να σε παίρνουν αγκαλιά, να σου λένε ευχαριστώ ή να σ' ευχαριστούν με τον τρόπο τους... Να κάθονται να σε ακούν και να νομίζουν ότι είσαι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον κόσμο!! Κι εσύ να γίνεσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο..!!!!!

          Πείτε μου, δεν αξίζει να χαραμίσεις όλη σου τη ζωή γι' αυτά τα πλάσματα; Για να τα βλέπεις να χαμογελούν; Για να διατηρείς ζωντανή την ελπίδα και τα όνειρά τους; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη απ' το να βλέπεις τα παιδιά ευτυχισμένα και χαρούμενα... Είναι το μέλλον του κόσμου που έχουμε καταστρέψει..!! Δεν αξίζει να τον ομορφαίνεις;;;;;

          Δεν θέλω τίποτα άλλο από το να τα καταφέρω όλα αυτά.. Ανυπομονώ για αυτές τις στιγμές... Γιατί έτσι μόνο θα γεμίσει ο δικός μου κόσμος και θα έχει ελπίδα ο δικός σας.....

 ΥΓ: Οι φωτογραφίες είναι από το google, αλλά εύχομαι να έχω δικές μου με παιδάκια πολύ σύντομα από τις κλινικές ασκήσεις στη σχολή (θα αρχίσουν από το επόμενο εξάμηνο. Γι' αυτό κι αν ανυπομονώ....!!!!!).